Brama Wyżynna to główna brama lądowa Gdańska, która rozpoczyna tzw. Drogę Królewską. Przez wieki odbywały się tutaj ceremonie powitania władców przybywających do miasta. Jest to przykład harmonijnego połączenia funkcji obronnej i reprezentacyjnej, a na zachodnim fryzie odzwierciedlone są związki Gdańska i Prus Królewskich z Rzecząpospolitą. Brama została wzniesiona w latach 1574-1575, najprawdopodobniej przez Hansa Kramera, jako część zachodniego odcinka fortyfikacji. W 1576 roku zamontowano w niej kute wrota oraz wybudowano drewniany most nad fosą. W latach 1586-1588 ozdobiono zachodnią elewację kamienną dekoracją autorstwa Willema van den Blocka. W latach 1878-1879, gdy zaczęto niwelować wały ziemne, brama stała się obiektem wolno stojącym i jej boczne elewacje zostały oblicowane. W 1884 roku wschodnia elewacja została zrekonstruowana na wzór dzieła Willema van den Blocka. Po utracie pierwotnej funkcji brama była czasowo wykorzystywana jako odwach. W 1903 roku na placu po jej zachodniej stronie ustawiono pomnik cesarza Wilhelma I. W czasie II wojny światowej brama ucierpiała, zwłaszcza dach i kamieniarka. Po wojnie, w 1946 i w latach 1949-1950, przeprowadzono pierwsze naprawy, a w latach 60. XX wieku kontynuowano prace konserwatorskie, w tym rekonstrukcję rzeźby lwa na szczycie. Od 2002 roku obiekt jest pod opieką Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, które w latach 2010-2011 przeprowadziło jego remont. Od 2012 roku w Bramie Wyżynnej mieści się Pomorskie Centrum Informacji Turystycznej.
